ភត្តភាជនសូបេយ្យភាជន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាជនៈសម្រាប់ដាក់នូវភត្ត និងភាជនៈសម្រាប់ដាក់នូវវត្ថុជាប្រយោជន៍ដល់សម្ល (សូបេយ្យ<សូប+ឯយ្យ = វត្ថុជាប្រយោជន៍ដល់សម្ល, គ្រឿងសម្ល; វិ. សូបស្សហិតំ (វត្ថុ)>សូបេយ្យំ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាជនសម្រាប់ដាក់នូវភត្តនិងភាជនៈសម្រាប់ដាក់នូវវត្ថុជាប្រយោជន៍ដល់សម្ល; សូបេយ្យូ<សូប+ឯយ្យ=វត្ថុជាប្រយោជន៍ដល់សម្ល, គ្រឿងសម្ល; វិ. សូបស្ស ហិតំ (វត្ថុ)>សូបេយ្យំ ។