ភទ្ទក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ល្អ, ចម្រើន, ធ្វើនូវសេចក្ដីចម្រើន (ភទ្ទ<ភទិ+ទ = ល្អ, ចម្រើន; វិ. ភទ្ទតីតិ>ភទ្ទំ, ភទ្ទំ ឯវ>ភទ្ទកំ) ។ វិហារី គុ. អ្នកនៅដោយកម្មដ៏ចម្រើន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ល្អ, ចម្រើន, ធ្វើនូវសេចក្តីចម្រើន; ភទ្ទ<ភិ+ទ=ល្អ, ចម្រើន; វិ. ភទ្ទតីតិ>ភទ្ទំ, ភទ្ទំ ឯវ>ភទ្ទកំ ។