ភមរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្វតែងវិលទៅ ឬ ក្រឡឹងលើទីបំផុតនៃផ្កា (កន្លង់, ក្រៅពីកន្លង់ក៏ហៅភមរៈដែរ); វិ. បុប្ផមត្ថកេ ភមតីតិ>ភមរោ ។ មធុករ គុ. កន្លង់ ឬ សត្វធ្វើនូវទឹកផ្អែម, កន្លង់អ្នកធ្វើនូវទឹកផ្អែម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សត្វតែងវិលទៅ ឬក្រឡឹងលើទីបំផុតនៃផ្កា (កន្លង់, ក្រៅពីកន្លង់ក៏ហៅ ភមរៈ ដែរ); វិ. បុប្ផមត្តកេ ភមតីតិ>ភមរោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
បុប្ផមត្ថកេ ភមតីតិ ភមរោ, ភមុ អនវដ្ឋានេ, ភមាទីហ្យរោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន អរោ, ភមតីតិ ភមរោ មធុករោ, ភម អនវដ្ឋានេ, អរោ.