ភវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.មាន, កិ.កើត, សេចក្ដីចម្រើន (ភព); វិ. ភវនំ>ភវោ ។ -កឌ្ឍនក គុ. ដែលទាញទៅក្នុងភព, ច្រានទៅក្នុងភព ។ -គាមិសល្ល នបុំ. សរដែលញ៉ាំង...ឱ្យទៅក្នុងភព ។ -អង្គចិត្ត នបុំ. ភវង្គ ចិត្ត, ចិត្តជាអង្គនៃភព ។ -ទុក្ខ នបុំ. ទុក្ខក្នុងភព ។ -និស្សរណ នបុំ. ធម្មជាតជាគ្រឿងរលាស់ចេញចាកភព, ធម្មជាតជាគ្រឿងចេញទៅចាកភព ។ -និស្សិត គុ. អាស្រ័យហើយនូវភព ។ -នេត្តិ ឥ. តណ្ហាជាគ្រឿងនាំទៅក្នុងភព ។ -អន្តរ នបុំ. ចន្លោះនៃភព, ភពដទៃ ។ -ប្បដិច្ឆន្នត្តា ព្រោះភាវៈនៃ...ជាអ្នកគឺភពបិទបាំងហើយ ។ -ប្បវត្តិ ឥ. កិ.ប្រព្រឹត្តិទៅនៃភព ។ -សល្ល នបុំ. សរគឺភព ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចូរមាន, ចូរជា, ចូរកើត ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភវនំ ភវោ, ភូ សត្តាយំ, អបច្ចយោ. ភវតិ ឯតស្មា ផលន្តិ ភវោ. ភវន្តិ សត្តា ឯត្ថាតិ ភវោ.