ភវិតព្វ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...គប្បីមាន, គឺ...គប្បីជា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...គប្បីមាន, គឺ...គប្បីជា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភុយ្យតេ ភវិតព្វំ, ភូ សត្តាយំ, តព្វោ, ឩស្សោ, ឱស្ស អវាទេសោ, ឥការាគមោ.
គឺ...គប្បីមាន, គឺ...គប្បីជា ។
គឺ...គប្បីមាន, គឺ...គប្បីជា ។
ភុយ្យតេ ភវិតព្វំ, ភូ សត្តាយំ, តព្វោ, ឩស្សោ, ឱស្ស អវាទេសោ, ឥការាគមោ.