ភស្មាច្ឆន្ន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺផេះបិទបាំងហើយ (ភស្ម<អាច្ឆន្ន = គឺផេះបិទបាំងទួទៅហើយ, បិទបាំងជិតហើយ) ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺផេះបិទបាំងហើយ ។ (ភស្ម+អាចន្ទ=គឺជេះបិទបាំងទូទៅហើយ, -បិទបាំងជិតហើយ ។