ភស្ស៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ភស្សនចវនទិត្តីសុ ភស្សតិ ភដ្ឋោ "ពោល, ធ្លាក់, របូត, របេះ, ឃ្លាត, ភ្លឺ, ភ្លឺផ្លេក" ភូ. ។ បភស្សរោ គុ. "ភ្លឺផ្លេក, ផូរផង់" (ប+ភស្ស៑+អរ) ។ ភស្សំ នបុំ. "ពាក្យ, សំដី" ។ អា. អាវាសោ គោចរោ ភស្សំ និជ្ឈិតោម្ហិ សុភដ្ឋេន ។ សុភដ្ឋេន = សុភាសិតេន-ស. ។