ភាជន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុជាទីបែងចែក ឬ វត្ថុជាទីតម្កល់ (ភាជនៈ); វិ. ភជតិ បតិដ្ឋាតិ វា ឯត្ថាតិ>ភាជនំ ។ ភណ្ឌ,-ក នបុំ. ភណ្ឌៈគឺភាជនៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុជាទីបែងចែក ឬវត្ថុជាទីតម្កល់ (ភាជនៈ); វិ. ភជតិ បតិដ្ឋាតិ វា ឯត្តាតិ>ភាជនំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភជតិ តិដ្ឋតិ ឯត្ថាតិ ភាជនំ, ភជ គតិនិវត្តិម្ហិ, យុ, ទីឃោ. ភាជយតិ បតិដ្ឋាយតីតិ ភាជនំ, ភាជ បុថុកម្មនិ, យុ.