ភិក្ខា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.សូម (ភិក្ខា, ចង្ហាន់); វិ. ភិក្ខនំ>ភិក្ខា ។ ភិក្ខា<ភក្ខ៑+អ+អា-ឥ., អនៃភ>ឥ = ធម្មជាតិគឺបុគ្គលគប្បីស៊ី (ភិក្ខា, ចង្ហាន់); វិ. ភក្ខិតព្វាតិ>ភិក្ខា ។ ចរិយធម្ម បុំ. ភិក្ខាចរិយធម៌, ធម៌គឺកិ.ត្រាច់ទៅដើម្បីភិក្ខា, ដើម្បីកិ.សូម ។ ចរិយា ឥ. កិ.ត្រាច់ទៅដើម្បីកិ.សូម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.សូម (ភិក្ខា, ចង្ហាន់); វិ. ភិក្ខនំ>ភិក្ខា ។ ភិក្ខា<ភក្ខ+អ+អា_ឥ., អនៃភ>ឥ=ធម្មជាតិគឺបុគ្គលគប្បីស៊ី (ភិក្ខា, ចង្ហាន់); វិ. ភក្ខិតព្វាតិ>>ភិក្ខា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភក្ខិតព្វាតិ ភិក្ខា, ភក្ខ អទនេ, អ, ថិយំ អា, អស្សិ. ភិក្ខីយតិ ភិក្ខនំ ភិក្ខិតព្វា វា ភិក្ខា, ភិក្ខ យាចនេ, អ, ថិយំ អា.