ភិក្ខាចារ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កិ.ត្រាច់ទៅដើម្បីភិក្ខា ។ ចារ<ចរ៑+ណ = កិ.ត្រាច់ទៅ; វិ. ចរណំ>ចារោ, ភិក្ខាយចារោ>ភិក្ខាចារោ ។ -កាល បុំ. កាលជាទីត្រាច់ទៅដើម្បីភិក្ខា ។ -គាម បុំ. ស្រុកជាទីត្រាច់ទៅដើម្បីភិក្ខា ។ -វេលា ឥ. វេលាជាទីត្រាច់ទៅដើម្បីភិក្ខា ។