ភិន្ទិតព្វសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរគឺ...គប្បីបំបែក, គប្បីទម្លាយ ។បទានុក្រមធម្មបទគឺ...គប្បីបំបែក, -គប្បីទម្លាយ ។