ភិន្ន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(គុ. ឬ កិ.) គឺ...បំបែកហើយ, ទម្លាយហើយ, បែកហើយ, ធ្លាយហើយ, បាក់ហើយ, ផ្សេងគ្នា ។ -ក្កិលេសត្តា ព្រោះភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានកិលេសបែកធ្លាយហើយ ។ វិ. ភិន្នោ កិលេសោ យស្ស សោ>ភិន្នក្កិលេសោ, តស្ស ភាវោ>ភិន្នក្កិលេសត្តំ ។ -តណ្ឌុល នបុំ. អង្ករបាក់, អង្ករខ្ទេច ។ -ត្តា ព្រោះភាវៈនៃ...ជា...គឺ...ទម្លាយហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...បំបែកហើយ, -ទម្លាយហើយ, បែកហើយ, ធ្លាយហើយ, បាក់ហើយ, ផ្សេងគ្នា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភិទតីតិ ភិន្នោ, ភិទ វិទារណេ, តោ, ឥន្នាទេសោ. អភិជ្ជិត្ថាតិ ភិន្នោ ភិន្នវា, ភិទ វិទារណេ, ក្តក្តវន្តុបច្ចយា ភិទាទិតោ នោ ក្តក្តវន្តូនន្តិ មោគ្គល្លានសុត្តេន តស្ស នោ, ទស្ស នោ, ឯវំ ឆិន្នោ ឆិន្នវា, ឆន្នោ ឆន្នវា, ខិន្នោ ខិន្នវា, ឧប្បន្នោ ឧប្បន្នវា, សិន្នោ សិន្នវា, សន្នោ សន្នវា, បីនោ បីនវា, សូនោ សូនវា, ទីនោ ទីនវា, ឌីនោ ឌីនវា, លីនោ លីនវា, លូនោ លូនវា.