ភេរវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ន. ឬ គុ.) អារម្មណ៍នេះនៃបុគ្គលអ្នកខ្លាច (គួរខ្លាច, គួរសម្បើម); វិ. ភិរុនោឥទំ>ភេរវំ ។ ឥទំតទ្ធិត ។ សត្វចចក (ដូច ជម្ពុក) ។ សទ្ទ បុំ. សំឡេងគួរខ្លាច, សំឡេងគួរឱ្យខ្លាច, សំឡេងគឺបុគ្គលគប្បីខ្លាច ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អារម្មណ៍នេះនៃបុគ្គលអ្នកខ្លាច (គួរខ្លាច, គួរស្បើម); វិ. ភិរុនោ ឥទំ>ភេរវំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភីរុនោ ឥទំ ភេរវំ ភីរុ, ណោ, ឦស្សេ, អវាទេសោ.