ភេសជ្ជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុនេះនៃពេទ្យ (ភេសជ្ជៈ, ថ្នាំ); វិ. ភិសជានំ ឥទំ>ភេសជ្ជំ ។ -ជាននក គុ. អ្នកដឹងនូវថ្នាំ, អ្នកចេះនូវថ្នាំ ។ -អត្ថ បុំ. សេចក្ដីត្រូវការដល់ថ្នាំ, ប្រយោជន៍ដល់ថ្នាំ ។ -ទាន នបុំ. កិ.ឱ្យនូវថ្នាំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុនេះនៃពេទ្យ (ភេសជ្ជៈ, ថ្នាំ); វិ. ភិសជានំ ឥទំ>ភេសជ្ជំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភិសជានំ ឥទំ ភេសជ្ជំ, ណ្យោ, ជ្យស្ស ជ្ជោ.