ភោវាទី នាម

បទានុក្រមធម្មបទ

ភោវាទី; ភោវាទី<ភោ+វទ+ណី=អ្នកពោលនូវពាក្យថាភោៗ ដើម្បីកិ.សម្ដែងនូវវត្ថុដែលល្អនិងវត្ថុដែលមិនល្អដោយប្រក្រតី; វិ. សុភាសុភកថានត្ថំ ភោ ភោតិ វចនំ វទតិ សីលេនាតិ>ភោវាទី ។