មក្ខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.លុប, កិ.លុបគុណ; វិ. មក្ខនំ>មក្ខោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.លុប, កិ.លុបគុណ; វិ. មក្ខនំ>មក្ខោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មក្ខយតិ បរេហិ កត្គុណំ បិសតីតិ មក្ខោ មក្ខី មក្ខំ អសហមានោ, មក្ខ រោសនេ, ណោ, ណី. បរេហិ កតានំ មហន្តេបិ ការេ ខិបតិ ធំសតីតិ មក្ខោ, មហន្តការសទ្ទូបបទ - ខិប ធំសនេ, ក្វិ, មហន្តការខេ ឥតិ វត្តព្វេ និរុត្តិនយេន អាទិព្ញ្ជនគ្គហណំ កត្វា មក្ខោតិ វុត្តំ.