មឃវា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទេវរាជឈ្មោះមឃវៈ, ព្រះឥន្ទ (ឈ្មោះដើមថាមឃៈ;<មហ៑+អ, ផ្លាស់ ហ>ឃ ប្រែថាអ្នកដែលគេគប្បីបូជា; វិ. មហិតព្វត្តា មឃវា ទេវរាជឈ្មោះថាមឃវៈព្រោះភាវៈនៃ...ជាអ្នកគឺជនគប្បីបូជា ។ ន័យមួយទៀត មឃោតិ នាមំ អស្សអត្ថីតិ>មឃវា) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទេវរាជឈ្មោះមឃវៈ, ព្រះឥន្ទ ។ ឈ្មោះដើមថា មឃ<មហ+អ, ផ្លាស់ហ>ឃ ប្រែថា អ្នកដែលគេគប្បីបូជា; វិ. មហិតព្វត្តា មឃវា ទេវរាជឈ្មោះថា មឃវៈ ព្រោះភាវៈនៃ...ជាអ្នកគឺជនគប្បីបូជា ។ ន័យមួយទៀត មឃោតិ នាមំ អស្ស អត្ថីតិ>មឃវា ។