មង្គល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហេតុជាគ្រឿងដល់នូវសេចក្ដីចម្រើន (មង្គល, ពាក្យជាមង្គល); វិ. មង្គន្តិ សត្តា ឯតេន ការណេន ឥទ្ធឹ វុឌ្ឍិញ្ច បាបុណន្តីតិ>មង្គលំ ។ -ករណត្ថ បុំ. ប្រយោជន៍ដល់កិ.ធ្វើនូវមង្គល ។ -កាល បុំ. កាលជាទីធ្វើនូវមង្គល ។ -កិរិយា ឥ. កិ.ធ្វើនូវមង្គល ។ -កិរិយាទិវស បុំ. អំណាចនៃកិច្ចមានកិ.ធ្វើនូវមង្គលជាដើម ។ -គាថា ឥ. គាថាសម្ដែងនូវមង្គល ។ -ច្ឆណ បុំ. មហោស្រពព្រោះមង្គល, មហោស្រពគឺបុគ្គលគប្បីលេងក្នុងកាលជាទីធ្វើនូវមង្គល ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីជាទីធ្វើនូវមង្គល ។ -ទិវស បុំ. ថ្ងៃជាទីធ្វើនូវមង្គល ។ -ទិវសាទិ គុ. (ថ្ងៃ) មានថ្ងៃជាទីធ្វើនូវមង្គលជាដើម ។ -បោក្ខរណីតីរ នបុំ. ឆ្នេរនៃស្រះបោក្ខរណីជាមង្គល, ឆ្នេរនៃស្រះមានឈូកជាមង្គល ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ហេតុជាគ្រឿងដល់នូវសេចក្តីចម្រើន (មង្គល, ពាក្យជាមង្គល); វិ. មង្គន្តិ សត្តា ឯតេន ការណេន ឥទ្ធឹ វុឌ្ឍិញ្ច បាបុណន្តីតិ>មង្គលំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មហន្តភាវំ គលតិ គច្ឆតិ ឯតេនាតិ មង្គលំ, មហន្តសទ្ទូបបទ – គល គតិម្ហិ, អ, ហន្តលោបោ, និគ្គហីតាគមោ. មង្គំ បាបំ លុនាតីតិ មង្គលំ, មង្គសទ្ទូបបទ - លូ ឆិន្ទនេ, ក្វិ. មំ អបាយំ គច្ឆន្តិ បាបការិនោ សត្តា ឯតេនាតិ មង្គំ អកុសលំ, តំ លុនាតិ ឆិន្ទតីតិ វា មង្គលំ, មការោ អបាយវាចកោ. ធញ្ញំ មង្គតីតិ មង្គលំ, មង្គ គតិយំ, អលោ. សុទ្ធិំ មង្គន្តិ គច្ឆន្តិ ឯតេនាតិ មង្គលំ, មគិ គតិយំ, អលោ, អការន្តោ មគិធាតុ, តេន និប្ផន្នរូបេ ពិន្ទាគមោ. មង្គន្តិ សត្តា ឯតេន វុទ្ធិំ គច្ឆន្តីតិ មង្គលំ បសត្ថំ, មង្គ មង្គលេ្យ, មង្គកមសម្ពាតិអាទិនា មោគ្គល្លាន- សុត្តេន អលោ. មង្គេ អលន្តិ មង្គលំ, មង្គ + អលោ.