មច្ឆ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ត្រី; វិ. មសតិ អាមសតិ ជលន្តិ>មច្ឆោ ។ កច្ឆបភត្ត គុ. ជាភក្សាហារនៃត្រីនិងអណ្ដើក, ជាចំណីនៃត្រីនិងអណ្ដើក, ជាអ្នកគឺត្រីនិងអណ្ដើកគប្បីស៊ី ។ មំសបិដ្ឋតិលគុឡាទិ គុ. (វត្ថុ) មានត្រីនិងសាច់និងម្សៅនិងល្ងនិងស្ករអំពៅជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ត្រី; វិ. មសតិ អាមសតិ ជលត្តិ>មច្ឆោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ត្រី (សត្វអាស្រ័យនូវទឹក); វិ. មសតិ អាមសតិ ជលន្តិ>មច្ឆោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជលំ មសតិ អាមសតីតិ មច្ឆោ មីនោ, មស អាមសនេ, អសមសវទកុចកចា ឆោតិ ឆោ, សស្ស ចោ. ថលេ ឋិបិតមត្តេ មរតីតិ មច្ឆោ, មរ បាណចាគេ, ឆោ, រស្ស ចោ. សុខទុក្ខំ មុទតិ ភក្ខតីតិ មច្ឆោ, មុទ ភក្ខនេ, ឆោ, ឧស្ស, ទស្ស ចោ. មទនំ មច្ឆា, មទ ឧម្មាទេ, ឆាទីសុ ចោ ធាត្វន្តោតិ សទ្ទនីតិសុត្តេន ឆោ, ទស្ស ចោ, ថិយំ អា.