មត្ថក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទីបំផុត, កំពូល, ក្បាល, អំបែងក្បាល, ទំពាំង, លំពង់ (ដូច កលីរោ); វិ. មសិយតីតិ>មត្ថកោ ។ មជ្ឈ គុ. កណ្ដាលនៃក្បាល, នៃអំបែងក្បាល ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទីបំផុត, កំពូល, ក្បាល, អំបែងក្បាល; វិ. មសិយតីតិ>មត្ថកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មត្ថកេ សីសេ ជាតោ មត្ថកោ, ណោ. មសតិអាមសតីតិមត្ថកោ, មស អាមសនេ, ត្ថោ, សកត្ថេ កោ. កឌ្យាទិនា កោ វា, ក្វចិ ធាត្វាទិនា សស្ស ត្ថោ. មសិយតិ អាមសិយតីតិ មត្ថកោ, មស អាមសនេ, ថកោ, សស្ស តោ. មសិយតីតិ មត្ថកោ, មសិ បរិមាណេ, កោ, សស្ស ត្ថោ. មសីយតិ បេមេនាតិ មត្ថកំ សីសំ, មស អាមសនេ, កោ, សស្ស ត្ថាទេសោ.