មទ្ទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឈ្មោះជនបទមួយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មទ្ទន្តីតិ មទ្ទា, មទ្ទ មទ្ទនេ, អ. មំ សិវំ ពលិំ ទទន្តិ ឯត្ថាតិ មទ្ទំ មទ្ទា, មំសទ្ទូបបទ - ទា ទានេ, អ. កាមគុណេហិ (បញ្ចកាមគុណាទីហិ) មោទន្តីតិ មទ្ទា, មុទ ហាសេ, ទោ, ឧស្ស. មជ្ជន្តិ អស្មិន្តិ មទ្ទោ ជនបទោ, មទ ឧម្មាទេ, រុទខុទមុទមទឆិទសូទសបកមា ទក្ឥតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ទក៑.