មធុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឃ្មុំ, ទឹកឃ្មុំ; វិ. មញ្ញតិ ញាយតិ មធុរន្តិ>មធុ ។ ទឹកស្រវឹងត្រាំដោយទឹកឃ្មុំ, រសនៃចន្ទន៍ (មុទ្ទិករស), រសនៃផ្កាឈើ, (បុប្ផរស), ឆ្ងាញ់, ផ្អែម (ដូច សាទុ), ជាទីស្រឡាញ់ (ដូច បិយ) ។ -អត្ថាយ ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ទឹកឃ្មុំ, ដើម្បីសេចក្ដីត្រូវការដល់ទឹកឃ្មុំ ។ -ករជាតិ ឥ. ជាតិនៃសត្វធ្វើនូវទឹកផ្អែម ។ -ករណត្ថាយ ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់កិ.ធ្វើនូវទឹកផ្អែម ។ -ករសរិក្ខតា ឥ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកគឺបណ្ឌិតឃើញស្មើដោយសត្វធ្វើនូវទឹកផ្អែម, ភាវៈនៃ...ជាអ្នកប្រាកដស្មើដោយសត្វធ្វើនូវទឹកផ្អែម ។ -តេល នបុំ. ទឹកឃ្មុំនិងប្រេង ។ -បដល នបុំ. ផ្លិតនៃឃ្មុំ, ផ្លិតនៃទឹកឃ្មុំ ។ -បាយាស បុំ. បាយបាយាសដែលបុគ្គលចំអិនហើយដោយទឹកឃ្មុំ ។ -មត្ត គុ. ស្រវឹងហើយដោយទឹកឃ្មុំ, ព្រោះទឹកឃ្មុំ, មានទឹកឃ្មុំជាប្រមាណ ។ -រស បុំ . រសនៃទឹកផ្អែម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ឃ្មុំ, ទឹកឃ្មុំ; វិ. មញ្ញតិ ញាយតិ មធុរន្តិ>មធុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មធតិ ឧន្ទតិ កិលេទតីតិ មធុ, មធ ឧន្ទេ, ឧ. មធុរំ មញ្ញតិ ញាយតីតិ មធុ មធុករីហិ កតមធុ, មន ញាណេ, ឧ, កុ វា, នស្ស ធោ.