មនាប

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ជាទីគាប់ចិត្ត (ញ៉ាំងចិត្តឱ្យចម្រើន, ឱ្យរីករាយ; វិ. មនំ អប្បេតិ វឌ្ឍេតីតិ>មនាបោ) ។

ជាទីគាប់ចិត្ត (ញ៉ាំងចិត្តឲ្យចម្រើន, -ឲ្យរីករាយ); វិ. មនំ អប្បេតិ វឌ្ឃេតីតិ>មនាបោ ។

មនំ អប្បេតិ វឌ្ឍេតីតិ មនាបំ, មនសទ្ទូបបទ - អប វឌ្ឍនេ. មនោ បប្បោតិ ឯត្ថាតិ មនាបោ, អប បាបុណនេ, អ.