មនាបស្សវនសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរជាទីហូរទៅក្នុងអារម្មណ៍ជាទីគាប់ចិត្ត; វិ. មនាបេ អារម្មណេ សវតិ ឯត្ថាតិ>មនាបស្សវនំ ។