មនុញ្ញ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញ៉ាំងចិត្តឱ្យត្រេកអរ, ឱ្យរីករាយ, ឱ្យខ្ពស់ឡើង (ជាទីគាប់ចិត្ត, ជាទីពេញចិត្ត); វិ. មនំ ញបេតិ តោសេតីតិ>មនុញ្ញំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ញ៉ាំងចិត្តឲ្យត្រេកអរ, -ឲ្យរីករាយ, -ឲ្យខ្ពស់ឡើង (ជាទីគាប់ចិត្ត, ជាទីពេញចិត្ត); វិ. មនំ ញបេតិ តោសេតីតិ>មនុញ្ញំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មនំ អា ភុសោ ញេតិ ញាបេតិ តោសេតីតិ មនុញ្ញំ, មនសទ្ទូបបទ - ញា តោសនេ, កវិ, អស្សុ. អាបុព្វត្តេ សតិ មនំ អា ភុសោ ញាបេតិ តោសេតីតិ មនុញ្ញន្តិ វិគ្គហោ កតោ, អាបុព្វ - ញា តោសនេ, ក្វិ, ទ្វិត្តំ. យទា ហិ មនោ អញ្ញន្តិ បទច្ឆេទោ, តទា ឱស្សូតិ សទ្ទនីតិសុត្តេន ឱស្សុ, អការលោបោ.