មនុស្ស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជនអ្នកមានចិត្តខ្ពស់; វិ. មនោ ឧស្សោ ឧស្សន្នោ អស្សាតិ>មនុស្សោ ។<មន៑+ឧស្ស = ជនអ្នកដឹងនូវអំពើដែលមានប្រយោជន៍និងអំពើមិនមានប្រយោជន៍; វិ. ហិតាហិតំ មនតិ ជានាតីតិ>មនុស្សោ ។ -គណនា ឥ. កិ.រាប់នៃមនុស្ស ។ -ជាតិ ឥ. ជាតិនៃមនុស្ស, កំណើតនៃមនុស្ស ។ -ទលិទ្ទ គុ. ជាមនុស្សកំសត់, ជាមនុស្សទាល់ក្រ ។ -ទោភគ្យ នបុំ. ភាវៈនៃចំណែកនៃធម៌ដ៏អាក្រក់របស់មនុស្ស, ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានចំណែកអាក្រក់ក្នុងមនុស្ស; វិ. ទុដ្ឋធម្មស្ស ភាគោ>ទោភាគោ, ទោភាគស្ស ភាវោ>ទោភគ្យំ, មនុស្សានំ ទោភគ្យំ>មនុស្សទោភគ្យំ ។ -បដិលាភ បុំ. កិ.បានចំពោះនូវអត្តភាពជាមនុស្ស, កិ.បានចំពោះនូវភាពជាមនុស្ស ។ -ភូត គុ. ជាមនុស្ស, ជាមនុស្សកើតហើយ, កើតជាមនុស្ស ។ -អនាថ គុ. មនុស្សឥតទីពឹង ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ជនអ្នកមានចិត្តខ្ពស់; វិ. មនោ ឧស្សោ ឧស្សន្នោ អស្សាតិ>មនុស្សោ ។ <មន+ឧស្ស=ជនអ្នកដឹងនូវអំពើដែលមានប្រយោជន៍និងអំពើមិនមានប្រយោជន៍; វិ. ហិតាហិតំ មនតិ ជានាតីតិ>មនុស្សោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ហិតាហិតំ មនតិ ជានាតីតិ មនុស្សោ, មន ពោធនេ, ឧស្សោ. មនុនោ អបច្ចំ មនុស្សោ, មន្តោ ឧស្សុសណ្ឥតិ សទ្ទនីតិសុត្តេន ឧស្សោ, មោគ្គល្លានេ កុសលាកុសលេ ធម្មេ អត្ថានត្ថំ ការណាការណំ វា មនតេ ជានាតីតិ មនុស្សោ, មនុ ពោធនេ, ឧស្សោ. មនោ ឧស្សោ ឧស្សន្នោ ឯតស្សាតិ មនុស្សោ, មនស្ស ឧស្សន្នត្តា មនុស្សោ.