មនោ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចិត្ត; វិ. មនតិ ជានាតីតិ>មនោ ។ -មន ស័ព្ទនេះកាលបើរួមចូលជាបទសមាសហើយត្រូវយកស្រៈអរបស់នជាឱ ។ -កម្ម នបុំ. មនោកម្ម. កម្មគឺបុគ្គលធ្វើដោយចិត្ត ។ -ទុច្ចរិត នបុំ. មនោទុច្ចរិត, កម្មគឺបុគ្គលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ហើយដោយចិត្ត ។ -បទោស បុំ. សេចក្ដីប្រទូស្តក្នុងចិត្ត, ដោយចិត្ត, នៃចិត្ត ។ -បសាទមត្ត គុ. កិច្ចគ្រាន់តែកិ.ញ៉ាំងចិត្តឱ្យជ្រះថ្លា ។ -បុព្វង្គម គុ. មានចិត្តដល់មុន; វិ. មនោបុព្វង្គមោ ឯតេសន្តិ>មនោបុព្វង្គមា ។ -មយ គុ. សម្រេចហើយអំពីចិត្ត, ដោយចិត្ត; វិ. មនតោ និប្ផន្នាតិ>មនោមយា ។ -រថ បុំ. សេចក្ដីប្រាថ្នា (សេចក្ដីប្រាថ្នាក្នុងចិត្ត, សេចក្ដីប្រាថ្នាជាទីត្រេកអរនៃចិត្ត) ។ -រម គុ. ជាទីរីករាយនៃចិត្ត; វិ. មនោ រមតិ ឯត្ថាតិ>មនោរមំ ។ -សិលារស បុំ. រសនៃមនោសិលា, ទឹកនៃមនោសិលា ។ -សិលាហរិតាលចុណ្ណ នបុំ. លំអិត ឬ កំទេចនៃមនោសិលានិងហរិតាល ។ -សុចរិត នបុំ. កម្មគឺបុគ្គលប្រព្រឹត្តល្អហើយដោយចិត្ត ។ -សេដ្ឋ គុ. មានចិត្តប្រសើរបំផុត; វិ. មនោ សេដ្ឋោ ឯតេសន្តិ>មនោសេដ្ឋា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ចិត្ត ។ វិ. មនតិ ជានាតីតិ>មនោ ។ មនស័ព្ទនេះកាលបើរូមចូលជាបទសមាសហើយ ត្រូវយកស្រៈអរបស់ ន ជា ឱ ។