មន៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឧន្ទេ ញាណេ វា មធតិ "ដឹង, ស្គាល់" ភូ. ។ មធុ នបុំ. "ទឹកឃ្មុំ, ទឹកផ្អែម" ។ មធុករោ បុំ. "ឃ្មុំ, កន្លង់" (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អញ្ភសេ មនតិ មនោ "ស្ទួនគ្នា, ស្របគ្នា" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញាណេ មញ្ញតិ "ដឹង, ស្គាល់, សំគាល់, ចំណាំ" ទិ. ។ អវមញ្ញតិ អតិមញ្ញតិ កិ. "មើលងាយ" ន. អវមញ្ញនា អវមញ្ញិតត្តំ ។ មញ្ញេ កិ. "គប្បីសំគាល់" (មន៑+ឯយ្យសត្ត) ។ មញ្ញេ សព្ទនេះជួនកាលប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ប្រែថា "ទំនងជា, ប្រហែលជា, ប្រាកដជា" អា. ... នត្ថិ មញ្ញេ មយ្ហំ ឥមស្មឹ អត្តភាវេ មគ្គផលំ ... "ក្នុងជាតិនេះអាត្មាអញប្រហែលជាមិនបានមគ្គផលទេមើលទៅ" (មង្គល៤/១៨៦) ។ មានោ បុំ. "មានះ, ការប្រកាន់ខ្លួន, ការលើកខ្លួន, ការលើកកំពស់" ។ សព្ទជាវេវចនៈគឺ មានោ អហង្ការោ ឧន្នតិ កេតុ បគ្គហោ អវលេបោ-ស. ។ អតិមានោ បុំ. "អតិមានៈ, ការមើលងាយ, ការឆ្មើងឆ្មៃ, ការក្រអឺតក្រទម" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថម្ភេ មនេតិ មនយតិ មានោ "រឹង, គាំទ្រ, រឹងត្អឹង, ក្លាខ្លាំង" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពោធនេ មនោតិ មនុតេ "ដឹង, ត្រាស់ដឹង" ត. ។ មនោ បុំ. មនំ នបុំ. "ចិត្ត" ដឹង; វិ. មនុតេ ពុជ្ឈតីតិ មនោ មនំ-ស. ។ មនោភូ បុំ. "កាមទេព, មារ" ។ មនោរថោ បុំ. "សេចក្ដីប្រាថ្នា, តណ្ហា" ។ មនោវិលេខោ បុំ. "សេចក្ដីសង្ស័យ" ។ មនំ អព្យ. "តិច, បន្តិច, តូច" =ឦសំ ។ អា. មនំ វុឡ្ហោ អហោសិ (សូចិ) ។ មនក្ការោ បុំ. "ការតាំងចិត្ត" (សូចិ) ។ មានសោ បុំ. នបុំ. មានន័យ ៣ យ៉ាង៖ ១/ ចិត្ត, គំនិត បាលីថា មនោចិត្តំ មានសំ ។ ២/ ព្រះអរហត្តមគ្គកាត់មានះ វិ. អវសេសតោ មានំ សីយតិ សមុច្ឆិន្ទតីតិ មានសំ (មាន+សា+ក្វិ) =អរហត្តមគ្គោ ។ អា. អប្បត្តមានសោ សេខោ ។ ៣/ រាគៈមានក្នុងចិត្ត វិ. សម្បយុត្តមនសិ ភវោតិ មានសោ បាលីថា ស្វាយំ ចរតិ មានសោ-ស. ។ មនុស្សោ បុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ ជាផៅពង្ស, ជាពូជ ឬ ជាកូនចៅនៃមនុ ។ ឯមនុនេះ ជាបុព្វបុរសនៃមនុស្សក្នុងសកលលោកទាំងមូល ចាប់តាំងពីបឋមកប្បមកខាងផ្លូវសាសនាបានប្រាប់នាមប្រាកដគឺ ព្រះមហាសម្មតរាជានុះឯង ។ ក្នុងទីខ្លះមនុសព្ទប្រែថា "សត្វលោក" បាលីថា រូបានិ មនុ បស្សតិ ។ ២/ អ្នកដឹងនូវប្រយោជន៍របស់ខ្លួនតាមសមគួរដល់សមត្ថភាព វិ. យថាពលំ អត្តនោ ហិតាហិតំ មនុតេតិ មនុស្សោ ។ ៣/ បូរាណថា ចិត្តខ្ពស់ (មន+ឧស្ស); វិ. មនុស្ស ឧស្សន្នត្តា វាមនុស្សោ-ស. មាណវោ ឬ មានវោ បុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ សត្វលោក, បុគ្គល បាលីថា ចោទិតោ ទេវទូតេហិ យេ បមជ្ជន្តិ មានវា "សត្វលោកទ. ណាត្រូវទេវទូតទ. ដាស់តឿនហើយនៅតែប្រមាទ" ។ ២/ ចោរ បាលីថា មាណវេហិ សមាគច្ឆន្តិ កតកម្មេហិ "មនុស្សទ. សមាគមជាមួយចោរទ. ដែលធ្វើកម្មហើយ" ។ ៣/ កម្លោះ, ជំទង់ បាលីថា អម្ពដ្ឋោ មណវោ "នាយអម្ពដ្ឋ, កម្លោះ"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឧន្ទេ ញាណេ វា មធតិ "ដឹង, ស្គាល់" ភូ. ។ មធុ នបុំ. "ទឹកឃ្មុំ, ទឹកផ្អែម" ។ មធុករោ បុំ. "ឃ្មុំ, កន្លង់" (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អញ្ភសេ មនតិ មនោ "ស្ទួនគ្នា, ស្របគ្នា" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញាណេ មញ្ញតិ "ដឹង, ស្គាល់, សំគាល់, ចំណាំ" ទិ. ។ អវមញ្ញតិ អតិមញ្ញតិ កិ. "មើលងាយ" ន. អវមញ្ញនា អវមញ្ញិតត្តំ ។ មញ្ញេ កិ. "គប្បីសំគាល់" (មន៑+ឯយ្យសត្ត) ។ មញ្ញេ សព្ទនេះជួនកាលប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ប្រែថា "ទំនងជា, ប្រហែលជា, ប្រាកដជា" អា. ... នត្ថិ មញ្ញេ មយ្ហំ ឥមស្មឹ អត្តភាវេ មគ្គផលំ ... "ក្នុងជាតិនេះអាត្មាអញប្រហែលជាមិនបានមគ្គផលទេមើលទៅ" (មង្គល៤/១៨៦) ។ មានោ បុំ. "មានះ, ការប្រកាន់ខ្លួន, ការលើកខ្លួន, ការលើកកំពស់" ។ សព្ទជាវេវចនៈគឺ មានោ អហង្ការោ ឧន្នតិ កេតុ បគ្គហោ អវលេបោ-ស. ។ អតិមានោ បុំ. "អតិមានៈ, ការមើលងាយ, ការឆ្មើងឆ្មៃ, ការក្រអឺតក្រទម" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថម្ភេ មនេតិ មនយតិ មានោ "រឹង, គាំទ្រ, រឹងត្អឹង, ក្លាខ្លាំង" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឧន្ទេ ញាណេ វា មធតិ "ដឹង, ស្គាល់" ភូ. ។ មធុ នបុំ. "ទឹកឃ្មុំ, ទឹកផ្អែម" ។ មធុករោ បុំ. "ឃ្មុំ, កន្លង់" (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អញ្ភសេ មនតិ មនោ "ស្ទួនគ្នា, ស្របគ្នា" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ញាណេ មញ្ញតិ "ដឹង, ស្គាល់, សំគាល់, ចំណាំ" ទិ. ។ អវមញ្ញតិ អតិមញ្ញតិ កិ. "មើលងាយ" ន. អវមញ្ញនា អវមញ្ញិតត្តំ ។ មញ្ញេ កិ. "គប្បីសំគាល់" (មន៑+ឯយ្យសត្ត) ។ មញ្ញេ សព្ទនេះជួនកាលប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ប្រែថា "ទំនងជា, ប្រហែលជា, ប្រាកដជា" អា. ... នត្ថិ មញ្ញេ មយ្ហំ ឥមស្មឹ អត្តភាវេ មគ្គផលំ ... "ក្នុងជាតិនេះអាត្មាអញប្រហែលជាមិនបានមគ្គផលទេមើលទៅ" (មង្គល៤/១៨៦) ។ មានោ បុំ. "មានះ, ការប្រកាន់ខ្លួន, ការលើកខ្លួន, ការលើកកំពស់" ។ សព្ទជាវេវចនៈគឺ មានោ អហង្ការោ ឧន្នតិ កេតុ បគ្គហោ អវលេបោ-ស. ។ អតិមានោ បុំ. "អតិមានៈ, ការមើលងាយ, ការឆ្មើងឆ្មៃ, ការក្រអឺតក្រទម" ។