មន្ទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តិច, ទន់, ខ្លៅ, ខ្សោយ; វិ. មន្ទតិ អតិខីណភាវំ គច្ឆតីតិ>មន្ទោ ។ -កថ គុ. អ្នកមានវាចាជាហេតុពោលតិច ។ -ធាតុក គុ. អ្នកមានធាតុនៃបុគ្គលខ្លៅ, អ្នកមានធាតុខ្លៅ ។ -ប្បញ្ញ គុ. អ្នកមានប្រាជ្ញាតិច, អ្នកមានប្រាជ្ញាទន់ ។ -ពុទ្ធិ គុ. អ្នកមានប្រាជ្ញាតិច, ខ្សោយ ។ -វាតេរិត គុ. គឺខ្យល់រំភើយៗបក់ត្រូវហើយ, ដែលខ្យល់តិចៗបក់មកហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
តិច, ទន់, ខ្លៅ, ខ្សោយ; វិ. មន្ទតិ អតិខិណភាវំ គច្ឆតីតិ>មន្ទោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មញ្ញតេតិ មន្ទោ ជឡោ, មន ញាណេ, អ, មនស្ស មន្ទោ, កុន្ទាទយោតិ វា ទក៑, មណិស្ស មន៑. មន្ទយតេ ពុជ្ឈតេ អនេនាតិ មន្ទោ, មទិ ថុតិមោទមទមោហសុបនគតីសុ, អ. មជ្ជតេ អនេនាតិ មន្ទោ, មទិ មទនេ, អ, និគិគហីតាគមោ. អញ្ញាណី មន្ទតិ អញ្ញាណិភាវេន អបសំសិតព្វំបិ បុគ្គលំ ថោមេតីតិ មន្ទោ, មទិ ថុតិយំ, អ. មន្ទតិ អមោទិតព្វដ្ឋានេបិ មោទតីតិ មន្ទោ, មទិ មោទនេ, អ. មន្ទតិ ទានសីលាទិបុញ្ញកិរិយាសុ បមជ្ជតីតិ មន្ទោ, មទិ បមជ្ជនេ, អ. មន្ទតិ អត្តនោ ច បរេសញ្ច ហិតាហិតំ អចិន្តេន្តោ ខាទនីយភោជនីយាទីហិ អត្តនោ កាយំ សញ្ជាតមេទំ កុរុមានោ សុបតីតិ មន្ទោ, មទិ សុបិនេ, អ. មន្ទតិ អយុត្តំ បរេសំ កិរិយំ ទិដ្ឋានុគតិំ អាបជ្ជនេន គច្ឆតិ គណ្ហាតីត មន្ទោ. មន្ទតិ បុនប្បនំ បដិសន្ធិគ្គហណវសេន គព្ភំ គច្ឆតីតិ មន្ទោ. មន្ទតិ អតិខិណភាវំ គច្ឆតីតិ មន្ទោ, មទិ គតិម្ហិ, អ. មន្ទតីតិ មន្ទោ, មទិ ហាសេ, កោ, និគ្គហីតាគមោ, វគ្គន្តត្តំ.