មរិតព្វ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...គប្បីស្លាប់ ។ សភាវតាយព្រោះភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានកិ.គប្បីស្លាប់ជាសភាវៈ, ព្រោះភាវៈនៃខ្លួនមានភាវៈជាអ្នកគឺខ្លួនគប្បីស្លាប់ជាសភាវៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...គប្បីស្លាប់ ។
គឺ...គប្បីស្លាប់ ។ សភាវតាយព្រោះភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានកិ.គប្បីស្លាប់ជាសភាវៈ, ព្រោះភាវៈនៃខ្លួនមានភាវៈជាអ្នកគឺខ្លួនគប្បីស្លាប់ជាសភាវៈ ។
គឺ...គប្បីស្លាប់ ។