មល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(នបុំ. ឬ គុ.) មន្ទិល, ស្នឹម, ច្រេះ, សេចក្ដីសៅហ្មង; វិ. មលតិ សំកិលិស្សតិ ឯតេនាតិ>មលំ ។ -គហិត គុ. គឺមន្ទិល (ស្នឹម, ច្រេះ) ចាប់ហើយ ។ -ដ្ឋានិយត្តា ព្រោះភាវៈនៃ...ជាហេតុជាទីតាំងនៃមន្ទិល ។ -តរ គុ. ជាមន្ទិលជាង, ជាមន្ទិលវិសេស, ជាមន្ទិលប្លែក ។ -វគ្គវណ្ណនា ឥ. (ចូរមើលពាក្យប្រែនិងបទវិគ្គហៈនៃបិយវគ្គវណ្ណនា) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មន្ទិល, ស្នឹម, ច្រេះ, សេចក្តីសៅហ្មង; វិ. មលតិ សំកិលិស្សតិ ឯតេនាតិ>មលំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មលន្តិ សេវន្តិ ឯតេនាតិ មលំ, មល សេវនេ, អ. មលតិ ចលតីតិ មលំ មល ចលនេ, អ. មលតិ សង្កិលិស្សតិ ឯតេនាតិ មលំ, មល សង្កិលេសេ, អ.