មហល្លក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកកាន់យកនូវភាវៈនៃខ្លួនជាអ្នកមានអាយុច្រើន (ចាស់, មនុស្សចាស់, តាចាស់); វិ. អាយុមហត្តំ លាតិ គណ្ហាតីតិ>មហល្លកោ ។ ឥ. មហល្លិកា ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...ជា...ចាស់ ។ -តន្តវាយ បុំ. ជាងតម្បាញចាស់, ជាជាងតម្បាញចាស់ ។ -តរ គុ. ចាស់ជាង, ចាស់ប្លែក ។ -ត្តា ព្រោះភាវៈនៃ...ជា...ចាស់ ។ -ត្ថេរ បុំ. ព្រះថេរៈចាស់ ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជាមនុស្សចាស់ ។ -វេស បុំ. ភេទនៃបុគ្គលចាស់ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកកាន់យកនូវវៈភានៃខ្លួនជាអ្នកមានអាយុច្រើន (ចាស់, មនុស្សចាស់, តាចាស់); វិ. អាយុមហត្តំ លាតិ គណ្ហាតីតិ>មហល្លកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មហន្តំ អាយុមហត្តំ លាតិ គណ្ហាតីតិ មហល្លកោ, មហន្តសទ្ទូប-បទ - លាធាតុ, ណ្វុបច្ចយោ, លទ្វិត្តំ, រស្សោ.