មាតង្គ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានអវយវៈគឺមានសរីរៈដ៏ធំ (ដំរី, ដំរីឈ្មោះមាតង្គៈ); វិ. មហន្តំ អង្គំ សរីរមេតស្សាតិ>មាតង្គោ ។ នាគ បុំ. ដំរីឈ្មោះមាតង្គៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានអវយវៈគឺមានសរីរៈដ៏ធំ (ដំរី, ដំរីឈ្មោះមាតង្គៈ); វិ. មហន្តំ អង្គំ សរីរមេតស្សាតិ>មាតង្គោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មហន្តំអង្គំសរីរមេតស្សាតិមាតង្គោ, ធម្មបទមហាដីកាយំ បន មហន្តោ សរីរសង្ខាតោ អង្គោ អស្សាតិ មាតង្គោតិ វិគ្គហោ កតោ, មហន្តង្គោតិ វត្តព្វេ ហន្លោបំ អាទិទីឃំ កត្វា ឯវំ វុត្តំ. មតង្គស្ស ឥសិនោ អបច្ចំ មាតង្គោ, ណោ, វុទ្ធិ, មតង្គោតិបិ បាឋោ.