មានុស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រជុំនៃមនុស្ស, ពួកនៃមនុស្ស; វិ. មនុស្សានំ សមូហោ>មានុសោ ។ ឥ. មានសី ចុះឦសម្រាប់ឥត្ថីលិង្គ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រជុំនៃមនុស្ស, ពួកនៃមនុស្ស; វិ. មនុស្សានំ សមូហោ>មានុសោ ។ ឥ. មានុសី ចុះឦសម្រាប់ឥត្ថីលិង្គ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មនុនោ អបច្ចំ មានុសោ មានុសី, មនុតោ ឧស្សុសណ្ឥតិសុត្តេន ឧសណ៑, ទីឃោ. មនុតោ ស្សសណ្ឥតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន សណ្បច្ចយោ, ថិយំ ឦ. បទរូបសិទ្ធិយំ បន វា ណបច្ចេតិ ណបច្ចយោ, តេសំ ណោ លោបំ, តេសុ វុទ្ធីតិអាទិនា សាគមោ, ស សរេ វាគមោតិ វា វិនាធិការយោគវិភាគេន សាគមោ, មានុសា មានុសីតិបិ បាឋា, អា-ឦ-ឥត្ថិជោតកបច្ចយា. កុសលាកុសលេ ធម្មេ មនតីតិ មានុសោ, ការណា- ការណំ មនតីតិ វា មានុសោ. អត្ថានត្ថំ មនតីតិ វា មានុសោ, មនុ ពោធនេ, មនុបូរសុណាទីហិ ឧស្សនុសិសាតិ សុត្តេន នុសបច្ចយោ, ធាត្វាទិស្ស អាត្តំ.