មានុសក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ន. ឬ គុ.) ប្រជុំនៃមនុស្ស, ពួកនៃមនុស្ស; វិ. មនុស្សានំ សមូហោ>មានុសកោ ។ ជារបស់នៃមនុស្ស; វិ. មនុស្សានំ សន្តកំ>មានុសកំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រជុំនៃមនុស្ស, ពួកនៃមនុស្ស; វិ. មនុស្សានំ សមូហោ>មានុសកោ ។ ជារបស់នៃមនុស្ស; វិ. មនុស្សានំ សន្តកំ>មានុសកំ ។