មាលា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កម្រងផ្កា, ផ្កាកម្រង, ភួងផ្កា, របៀប; វិ. មីយតិ បរិមីយតីតិ>មាលា ។<លស៑+ក្វិ = វិ. មា ភមរា លសន្តិ កីឡន្តិ អភិរមន្តិ ឯត្ថ បិវនេនាតិ>មាលា ។ -កចវរន្តរ នបុំ. ចន្លោះនៃសម្រាមគឺផ្កាកម្រង, ខាងក្នុងនៃសម្រាមនៃផ្កាកម្រង ។ -ការ បុំ. អ្នកធ្វើនូវផ្កាកម្រង, ជាងផ្កាកម្រង, នាយមាលាការ; វិ. មាលាយោ ករោតីតិ>មាលាការោ ។ -គន្ធវិលេបនកប្បុរកដុកផលាទីនិ នបុំ. (វត្ថុទាំងឡាយ) មានផ្កាកម្រងនិងគ្រឿងក្រអូបនិងគ្រឿងលាបនិងកប៌ូរនិងគ្រឿងទេសជាដើម, មានផ្កាកម្រងនិងវត្ថុមានក្លិននិងវត្ថុជាគ្រឿងលាបនិងកប៌ូរនិងផ្លែមានរសហឹរជាដើម ។ -គុណ បុំ. ចង្កោមនៃផ្កាកម្រង, សំណុំនៃ..., ភួងនៃ... ។ -គុឡ បុំ. ដុំនៃផ្កាកម្រង, ចង្កោមនៃ..., សំណុំនៃ... ។ -ចុម្ពដក បុំ. ឈ្នួតជាវិការៈនៃផ្កាកម្រង ។ -បដិច្ឆាទន នបុំ. វត្ថុជាគ្រឿងបិទបាំងជាវិការៈនៃផ្កាកម្រង, កិ.បិទបាំងដោយផ្កាកម្រង ។ -បុប្ផទាម នបុំ. ផ្កាកម្រងនិងចង្កោមនៃផ្កា, ភួងផ្កានិងសំណុំនៃផ្កា ។ -បូជា ឥ. កិ.បូជាដោយផ្កាកម្រង ។ -បូដ បុំ. កញ្ចប់នៃផ្កាកម្រង ។ -ភារី គុ. មានភារៈគឺផ្កាកម្រង, មានផ្កាកម្រងជាភារៈ ។ -ភារីទេវបុត្ត បុំ. ទេវបុត្តឈ្មោះមាលាភារី ។ -វច្ឆ បុំ. គុម្ពនៃផ្កា ។ -វិកតិ ឥ. មាលាវិក័តិ, ផ្កាកម្រងគឺបុគ្គលធ្វើឱ្យវិសេស, គឺបុគ្គលធ្វើឱ្យប្លែក, ផ្កាកម្រងប្លែកៗ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កម្រងផ្កា, ផ្កាកម្រង, ភួងផ្កា, របៀប ។ វិ. មីយតិ បរិមីយតីតិ>មាលា ។ (<លស+ក្វិ.) វិ. មា ភមរា លសន្តិ កីឡន្តិ អភិរមន្តិ ឯត្ថ បិវនេនាតិ>មាលា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មីយតិបរិមីយតីតិ មាលា បន្តិ, មា មានេ, មាទិតោលោតិមោគ្គល្លានសុត្តេន លោ. មលិយតេ មាលិយតេតិ មាលា, មល មាល ធារណេ, ណោ, អ, ទីឃោ, ឥត្ថិយំ អា. មា ភមរា លសន្តិ កីឡន្តិ អភិរមន្តិ ឯត្ថ បិវនេនាតិ មាលា, មាសទ្ទូបបទ - លស អភិរមេ, ក្វិ. មាលាសទ្ទោ ទ្វិលិង្គោ ឥត្ថិនបុំសកវសេនតិដ្ឋតុតស្សិត្ថិ.លិង្គត្តំសុវិញ្ញេយ្យត្ត, នបុំសកត្តេ បន តីណិ មាលានិ, មាលេហិ ច គន្ធេហិ ច ភគវតោ សរីរំ បូជេន្តីតិ អាទយោ នបុំសកប្បយោគានិបិ ពហូ សន្ទិស្សន្តីតិ.