មុខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អវយវៈជាហេតុប្រព្រឹត្តទៅនៃប្រយោជន៍និងសុខ (មុខ, មាត់); វិ. ហិតសុខំ មុខតិ បវត្តតិ ឯតេនាតិ>មុខំ ។ មុនន្តិ ពន្ធន្តិ ឯតេនាតិ វា>មុខំ ។ -ឆិន្នតាលផល នបុំ. ផ្លែនៃត្នោតដែលបុគ្គលកាត់ហើយត្រង់មុខ (ឬ មាត់) ។ -ធោវនឧទក នបុំ. ទឹកសម្រាប់លាងនូវមុខ, សម្រាប់លុបមុខ ។ -ធោវនដ្ឋាន នបុំ. ទីជាទីលាងនូវមុខ ។ -ធោវនាទិ គុ. (កិច្ច) មានកិ.លាងនូវមុខជាដើម ។ -និមិត្ត នបុំ. និមិត្តនៃមុខ ។ -តុណ្ឌក នបុំ. ចំពុះនៃមាត់ ។ -បូរ គុ. ពេញក្នុងមាត់, ញ៉ាំងមាត់ឱ្យពេញ ។ -មត្ត គុ. ពាក្យត្រឹមតែមាត់ ។ -វដ្ដិ ឥ. កណ្ដាប់នៃមាត់ ។ -វណ្ណ បុំ. សម្បុរនៃមុខ ។ -វិវរវិនិគ្គត គុ. ទៅហើយដោយមិនសល់វិសេសចាកប្រហោងនៃមាត់, ឃ្លាតចេញហើយចាកប្រហោងនៃមាត់ ។ -សង្កោចនមត្ត គុ. កម្មត្រឹមតែកិ.ស្ញូញនៃមុខ, គ្រាន់តែកិ.ជូរនៃមុខ ។ -សញ្ញាត គុ. អ្នកសង្រួមហើយនូវមាត់, អ្នកមានមាត់សង្រួមហើយ ។ -សត្តិ ឥ. លំពែងគឺមាត់ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អវយវៈជាហេតុប្រព្រឹត្តទៅនៃប្រយោជន៍និសុខ (មុខ, មាត់); វិ. ហិតសុខំ មុខតិ បវត្តតិ ឯតេនាតិ>មុខំ ។ មុនន្តិ ពន្ធន្តិ ឯតេនាតិ វា>មុខំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មុខិយតិ វិវរិយតីតិ មុខំ, មុខ វិវរណេ, អ. ខនតិ វិទារយតិ អន្នាទិកំ អនេនាតិ មុខំ, ខនុ វិទារណេ, រោ, អាទិម្ហ មុអាគមោ. មុនន្តិ ពន្ធន្តិ ឯតេនាតិ មុខំ, មុ ពន្ធនេ, ខោ, ឱត្តាភាវោ និបាតនា, ហិតសុខំ មុខតិ បវត្តតិ ឯតេនាតិ មុខំ, មុខ បវត្តនេ, អ. មុនតិ ពន្ធតិ ឯតេនាតិ មុខំ, មុន ពន្ធនេ, ខោ, នលោបោ, មុខេ្យ បធានេ, ឧបាយេ ហេតុម្ហិ, វទនេ លបនេ, អាទិស្មិំ បឋិមេ ច.