មុច្ចន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.រួច, កិ.ជ្រុះ (ភាវសាធនៈ) ។ ជាទីរួច, ជាទីជ្រុះ (អធិករណសាធនៈ) ។ ជាហេតុរួច (ករណសាធនៈ) ។ -កាល បុំ. កាលជាទីរួច ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.រួច, កិ.ជ្រុះ (ភាវសាធនៈ) ។ ជាទីរួច, ជាទីជ្រុះ (អធិករណសាធនៈ) ។ ជាហេតុរួច (ករណសាធនៈ) ។
កិ.រួច, កិ.ជ្រុះ (ភាវសាធនៈ) ។ ជាទីរួច, ជាទីជ្រុះ (អធិករណសាធនៈ) ។ ជាហេតុរួច (ករណសាធនៈ) ។ -កាល បុំ. កាលជាទីរួច ។
កិ.រួច, កិ.ជ្រុះ (ភាវសាធនៈ) ។ ជាទីរួច, ជាទីជ្រុះ (អធិករណសាធនៈ) ។ ជាហេតុរួច (ករណសាធនៈ) ។