មុដ្ឋស្សច្ច
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានសតិភ្លេចហើយ, វង្វេងហើយ; វិ. មុដ្ឋា សតិ យស្ស សោ>មុដ្ឋស្សតិ, មុដ្ឋស្សតិនោ ភាវោ>មុដ្ឋស្សច្ចំ ។ -សំខាត គុ. ពោលគឺភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានសតិភ្លេចហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមានសតិភ្លេចហើយ, -វង្វេងហើយ; វិ. មុដ្ឋា សតិ យស្ស សោ>មុដ្ឋស្សតិ, មុដ្ឋស្សតិនោ ភាវោ>មុដ្ឋស្សច្ចំ ។