មុឌ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ខណ្ឌនេ មុណ្ឌតិ "កោរ, កាត់" រុ. ។ អា. កុមារំ មុណ្ឌឹសុ "កោរក្បាលក្មេង"-ស. ។ មុណ្ឌោ បុំ. "មនុស្សក្បាលត្រងោល" ។