មុណ្ឌ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

មនុស្សក្បាលត្រងោល (ដូច មុណ្ឌិក) ។

បទានុក្រមធម្មបទ

កាត់, រលីង, ត្រងិល, ត្រងោល ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ហិតាហិតំ មញ្ញតីតិ មុណ្ឌោ ឆិន្នកេសោ, មន ញាណេ, កុណ្ឌាទយោតិ ឌោ, អស្សុ, នស្ស ណោ. មុណ្ឌតីតិ មុណ្ឌោ, មុណ្ឌ ខណ្ឌនេ, អបច្ចយោ.