មុណ្ឌក

បទានុក្រមធម្មបទ

កាត់, រលីង, ត្រងិល, ត្រងោល ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

កុច្ឆិតោ មុណ្ឌោ មុណ្ឌកោ, មុណ្ឌតោ និន្ទាយំ កោ (និន្ទាញ្ញាតប្បដិ ភាគរស្សទយាសញ្យាសុ កោ).