មុទ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហស្សេ មោទតិ បមោទតិ អនុមោទតិ សម្មោទកោ អនុមោទនា មុទា មុទិតា "រីករាយ, ស្រស់ស្រាយ, ត្រេកអរ" ភូ. ។ បមោទតិ កិ. "រីករាយក្រៃលែង" =អតិមោទតិ ។ បាមោជ្ជំ នបុំ. "សេចក្ដីរីករាយ, ស្រស់ស្រាយក្រៃលែង, ការអរកខិបកខុប" ភាវៈនៃសេចក្ដីរីករាយក្រៃលែង; វិ. បមុទស្ស ភាវោ បាមោជ្ជំ ។ អនុមោទនា ឥ. "ការធ្វើឲ្យត្រេកអរតាម" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សំសគ្គេ មោទេតិ មោទយតិ "រួមគ្នា, រលាយចូលគ្នា, ច្រឡូកច្រឡំ, លាយឡំ, ចំពាក់ចំពិន" ចុ. ។ មុដ្ឋិ ឥ. "ញញួរ" (មុទ៑+តិ សូចិ) ។ មុទុ គុ. "ទន់, ល្អិត, ខ្ជិល, ទម្រន់, កៀច, ក្រាញ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មោទនេ មុទ្ទតិ មុទ្ទិតោ, ការិត. មុទ្ធាបេតិ មុទ្ទាបយតិ "ត្រេកអរ, រីរាយ, ដិតជាប់, បោះត្រា, បោះពុម្ព" ទិ. ។ មុទ្ធា ឥ. "ត្រា, ចិញ្ចៀនត្រា, ស្នាមត្រា" មុទ្ទិកា ឥ. "ចិញ្ចៀនត្រា" ។ មុទ្ធា បុំ. "ក្បាល, កំពូល" (មុទ៑+ធ) ។ មុទ្ធជោ បុំ. "សក់" ដុះលើក្បាល, (មុទ្ធា+ជន៑+ក្វិ), អក្សរ៧តួគឺ ដ ឋ ឌ ឍ ណ រ ឡ ហៅថា មុទ្ធជៈ ព្រោះកើតក្នុងក្បាល (សូចិ) ។