មុរ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សំវេទនេ មុរតិ មុរោ មោរោ "ដឹងរួមគ្នា, ដឹងព្រម" ភូ. ។ មុរោ មោរោ បុំ. "ក្ងោក" សូចិថា ចាក មិ ធាតុ "បៀតបៀន" ឬ មាធាតុ "ស្រែក" មីយតីតិ មោរោ មហិយំ រវតីតិ វា មោរោ ។