មុសល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អង្រែ; វិ. មុសតិ ឯតេនាតិ>មុសលោ ។ -សាលា ឥ. រោងនៃអង្រែ, រោងជាទីទុកនូវអង្រែ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អង្រែ; វិ. មុសតិ ឯតេនាតិ>មុសលោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មុសតិ ខណ្ឌតីតិ មុសលោ, មុស ខណ្ឌនេ, អលោ. មោសតិ ហិំសតីតិ មុសលោ អយោគ្គោ, មុស ហិំសាយំ, អលោ. មុសតិ ឯតេនាតិ មុសលោ, មុស ថេយ្យេ, អលោ. មុសតិ មរតិ ឯតេនាតិ មុសលោ, មុស បាណចាគេ, អលោ. មុសេ ថេយ្យេ បាណចាគេ វា អលន្តិ មុសលោ, មុស + អលោ. មុសតិ មរតិ អនេនាតិ មុសលោ, មុសធាតុ, មុសា កលោតិ មោគ្គល្លាន- សុត្តេន កលោ.