មុស៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថេយ្យេ មុសតិ "លួច, លាក់, ប្លន់, ដណ្ដើម, បំភាន់គំនិត, បំភាន់ភ្នែក" ភូ. ។ -មុសលោ បុំ. មុសលំ នបុំ. "ដំបង, ព្រនង់, អន្លូង, អង្រែ" ។ -មុសនោ បុំ. "ចោរ?" អា. ទុព្ភិក្ខោ ចក្ខុមុសនោ "ស្រុកទុរិ្ភក្ស ចោរមានភ្នែក"-ស. ។ -មោសោ បុំ. "ចោរកម្ម" ។ -មោសកោ បុំ. "ចោរ" ។ -មូសា ឥ. "បាវ, ឡ, ភាជនៈដីសម្រាប់រំលាយមាស" ។ (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថេយ្យេ មុស្នាតិ "លួច, លាក់, ប្លន់, ដណ្ដើម, បំភាន់គំនិត, បំភាន់ភ្នែក" កី. ។ មូសិកោ បុំ. "កណ្ដុរ" អ្នកលួច (មុស៑+ណិក) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុច្ឆភាវេ មុសតិ "កុហក, ខុស, ទទេ" ភូ. ។ មុសា អព្យ. ប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ (បា. អ.) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុច្ឆយេ មុស្សតិ "អត់ឱនឲ្យ, ទទួលព្រម, អត់ទោសឲ្យ, អនុញ្ញាតឲ្យ, ស្រឡាញ់, រាប់អាន" ទិ. (បា. អ.) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វីសតិយំ មុស្សតិ បម្មុស្សតិ មុដ្ឋិ មុដ្ឋោ មុស្សិត្វា "ភ្លេច, មិនចាំ" ទិ. ។ មុដ្ឋស្សតិ គុ. "មានស្មារតីភ្លេច, ភ្លេចស្មារតី" វិ. មុដ្ឋាសតិ អស្សាតិ មុដ្ឋស្សតិ ។ មុដ្ឋស្សច្ចំ ភ.ន. "ការភ្លេចភ្លាំង; វិ. មុដ្ឋស្សតិ នោភា វោមុដ្ឋស្សច្ចំ (ណ្យ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថេយ្យេ មុសតិ "លួច, លាក់, ប្លន់, ដណ្ដើម, បំភាន់គំនិត, បំភាន់ភ្នែក" ភូ. ។ -មុសលោ បុំ. មុសលំ នបុំ. "ដំបង, ព្រនង់, អន្លូង, អង្រែ" ។ -មុសនោ បុំ. "ចោរ?" អា. ទុព្ភិក្ខោ ចក្ខុមុសនោ "ស្រុកទុរិ្ភក្ស ចោរមានភ្នែក"-ស. ។ -មោសោ បុំ. "ចោរកម្ម" ។ -មោសកោ បុំ. "ចោរ" ។ -មូសា ឥ. "បាវ, ឡ, ភាជនៈដីសម្រាប់រំលាយមាស" ។ (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថេយ្យេ មុស្នាតិ "លួច, លាក់, ប្លន់, ដណ្ដើម, បំភាន់គំនិត, បំភាន់ភ្នែក" កី. ។ មូសិកោ បុំ. "កណ្ដុរ" អ្នកលួច (មុស៑+ណិក) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុច្ឆភាវេ មុសតិ "កុហក, ខុស, ទទេ" ភូ. ។ មុសា អព្យ. ប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ (បា. អ.) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុច្ឆយេ មុស្សតិ "អត់ឱនឲ្យ, ទទួលព្រម, អត់ទោសឲ្យ, អនុញ្ញាតឲ្យ, ស្រឡាញ់, រាប់អាន" ទិ. (បា. អ.) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វីសតិយំ មុស្សតិ បម្មុស្សតិ មុដ្ឋិ មុដ្ឋោ មុស្សិត្វា "ភ្លេច, មិនចាំ" ទិ. ។ មុដ្ឋស្សតិ គុ. "មានស្មារតីភ្លេច, ភ្លេចស្មារតី" វិ. មុដ្ឋាសតិ អស្សាតិ មុដ្ឋស្សតិ ។ មុដ្ឋស្សច្ចំ ភ.ន. "ការភ្លេចភ្លាំង; វិ. មុដ្ឋស្សតិ នោភា វោមុដ្ឋស្សច្ចំ (ណ្យ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថេយ្យេ មុសតិ "លួច, លាក់, ប្លន់, ដណ្ដើម, បំភាន់គំនិត, បំភាន់ភ្នែក" ភូ. ។ -មុសលោ បុំ. មុសលំ នបុំ. "ដំបង, ព្រនង់, អន្លូង, អង្រែ" ។ -មុសនោ បុំ. "ចោរ?" អា. ទុព្ភិក្ខោ ចក្ខុមុសនោ "ស្រុកទុរិ្ភក្ស ចោរមានភ្នែក"-ស. ។ -មោសោ បុំ. "ចោរកម្ម" ។ -មោសកោ បុំ. "ចោរ" ។ -មូសា ឥ. "បាវ, ឡ, ភាជនៈដីសម្រាប់រំលាយមាស" ។ (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថេយ្យេ មុស្នាតិ "លួច, លាក់, ប្លន់, ដណ្ដើម, បំភាន់គំនិត, បំភាន់ភ្នែក" កី. ។ មូសិកោ បុំ. "កណ្ដុរ" អ្នកលួច (មុស៑+ណិក) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុច្ឆភាវេ មុសតិ "កុហក, ខុស, ទទេ" ភូ. ។ មុសា អព្យ. ប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ (បា. អ.) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុច្ឆយេ មុស្សតិ "អត់ឱនឲ្យ, ទទួលព្រម, អត់ទោសឲ្យ, អនុញ្ញាតឲ្យ, ស្រឡាញ់, រាប់អាន" ទិ. (បា. អ.) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថេយ្យេ មុសតិ "លួច, លាក់, ប្លន់, ដណ្ដើម, បំភាន់គំនិត, បំភាន់ភ្នែក" ភូ. ។ -មុសលោ បុំ. មុសលំ នបុំ. "ដំបង, ព្រនង់, អន្លូង, អង្រែ" ។ -មុសនោ បុំ. "ចោរ?" អា. ទុព្ភិក្ខោ ចក្ខុមុសនោ "ស្រុកទុរិ្ភក្ស ចោរមានភ្នែក"-ស. ។ -មោសោ បុំ. "ចោរកម្ម" ។ -មោសកោ បុំ. "ចោរ" ។ -មូសា ឥ. "បាវ, ឡ, ភាជនៈដីសម្រាប់រំលាយមាស" ។ (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ថេយ្យេ មុស្នាតិ "លួច, លាក់, ប្លន់, ដណ្ដើម, បំភាន់គំនិត, បំភាន់ភ្នែក" កី. ។ មូសិកោ បុំ. "កណ្ដុរ" អ្នកលួច (មុស៑+ណិក) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
តុច្ឆភាវេ មុសតិ "កុហក, ខុស, ទទេ" ភូ. ។ មុសា អព្យ. ប្រើជាកិរិយាវិសេសន៍ (បា. អ.) ។