មូគ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គ, មនុស្សគ; វិ. វត្តុមសក្កុណេយ្យត្តា មិគសទិសោតិ>មូគោ ។ មុយ្ហតីតិ វា>មូគោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គ, មនុស្សគ; វិ. វត្តុមសក្កុណេយ្យត្តា មិគសទិសោតិ>មូគោ ។ មុយ្ហ តីតិ វា>មូគោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វត្តុំ អសក្កុណេយ្យត្តា មិគសទិសោតិ មូគោ, ឥស្សូ. មុយ្ហតីតិ មូគោ, មុហ វេចិត្តេ, កាលេត្យាទិនា គបច្ចយោ, ក្វចិ ធាតុអាទិនា មុហស្ស មូ. មុនាតិ ពន្ធតិ ឯតេនាតិ មូគោ, មុ ពន្ធនេ, ខោ, ខស្ស គោ, ឧស្សូ. មុនាតិ ចិត្តន្តិ មូគោ មូកោ, មូ ពន្ធនេ, គោ, គស្ស កោ, សមន្តបាសាទិកាយ អត្ថយោជនាយំ មូគោ ពាលបរិយាយោ, មុគោ មុគន្តិបិ បាឋោតិ ទស្សិតំ.