មូល៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
រោហណេ មូលេតិ មូលយតិ "ដុះឡើង, លូតលាស់ឡើង" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បតិដ្ឋាយំ មូលតិ "ជាទីពឹង, ទីអាស្រ័យ, ជាបង្អែក" ភូ. ។ មូលំ នបុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ ថ្លៃ, ដើមទុន, ទ្រព្យដើម, ថ្លៃឈ្នួល, ឫស, គល់, ដុះឡើង, លូតលាស់ឡើង, ជាទីពឹងអាស្រ័យ វិ. មូលតិ បតិដ្ឋាតិ រូហតិ រុក្ខោ ឯតេនាតិ មូលំ ។ ល ។ បាលីថា មូលានិ ឧទ្ធរេយ្យ-ស. ។ ២/ អសាធារណហេតុ, ហេតុចំពោះ, បុព្វហេតុ បាលីថា លោភមូលំ ទោសមូលំ មោហមូលំ លោភោ អកុសលមូលំ ។ ៣/ ទីជិត, ជិត, បរិវេណ =សមីបំ អា. យាវ មជ្ឈន្តិកេ កាលេ ឆាយា ផរតិ និវាតេ បណ្ណានិ បតន្តិ ឯត្តាវតា រុក្ខមូលន្តិអាទីសុ សមីបេ "ពេលថ្ងៃត្រង់ម្លប់ផ្សាយទៅ ឬ ស្លឹកឈើទុំជ្រុះក្នុងពេលឥតខ្យល់ត្រឹមណាហៅថា រុក្ខមូល ឬ បរិវេណឈើត្រឹមនោះ" មូលៈប្រែថា ជិត មានឧទាហរណ៍ដូច្នេះជាដើម (សមន្ត១/១៨៩) ។ បាទមូលំ នបុំ. "ទីជិតជើង, បរិវេណជើង" ។ បាទមូលិកោ បុំ. "អ្នកបំរើជិតជើង, បុគ្គលសំណប់" ។ ឥ. បាទមូលិកា "ប្រពន្ធ, ស្រីបំរើជាសំគាល់" ។ អា. បាទមូលិកេហិ សទ្ធឹ មន្តេសិ (សង្កិច្ចជាតក) ។ មូល្យំ នបុំ. "ថ្លៃ, ថ្លៃឈ្នួល" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លវនបវនេសុ មូលេតិ មូលយតិ "កាត់, កោរ, ជំរះ, លាង, សំអាត" ចុ. ។ អា. មូលយតិ កេទារំ "ច្រូតកាត់ស្រែ" ។ មូលយតិ មញ្ញំ "ជំរះនូវសេចក្ដីចូលចិត្ត"-ស. ។