មូសិក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កណ្ដុរ ឬ កណ្ដោ; វិ. មុសតិ ថេនេតីតិ>មូសិកោ ។ -បោតក បុំ. កូននៃកណ្ដុរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កណ្ដុរ ឬកណ្ដោរ; វិ. មុសតិ ថេនេតីតិ>មូសិកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មុសតិ ថេនេតីតិ មូសិកោ ឧន្ទូរោ, មុស ថេយ្យេ, ណ្វុ, ឥត្តំ, ទីឃោ. មោគ្គល្លានេ បន កិកប្បច្ចយោ. មុសេន ហរតីតិ មូសិកោ, ណិកោ, ទីឃោ. ធាត្វត្ថសង្គហេ មូសកោ មូសិកោ មូសីកោ ចាតិ ទិស្សតិ.