មេធ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ហឹសាសង្គមេសុ មេធតិ មេធា មេធាវី "កំចាត់បង់, ទៅជាមួយគ្នា" ។ មេធា ឥ. "ប្រាជ្ញា" កំចាត់សេចក្ដីអាក្រក់, ទៅជាមួយសេចក្ដីល្អ វិ. អសនិ វិយ សិលុច្ចយេ កិលេសេ មេធតិ ហឹសតីតិ មេធា ។ មេធតិ វា សិរិយា... សហគច្ឆតិ... តិមេធា-ស. ។